Vakantieblogger Charlotte ontdekt de Dordogne. Bienvenue á Le Bugue!

Deel op social media
Vakantieblogger Charlotte ontdekt de Dordogne. Bienvenue á Le Bugue!

Het is 05.00 uur als ik wakker schrik van de wekker. Ik ben nog compleet van de wereld als ik de wekker uitzet. De wekker op zaterdag? Maar hoe… Oh ja, we gaan naar Frankrijk! Binnen de kortste keren ben ik klaar voor vertrek en nog vóór 06.00 uur zitten mijn vriend Frans (35) en ik, Charlotte (27), in de auto. Op naar de Dordogne!

‘Je suis une baguette.’ ‘Wat? Nee, je voudrais une baguette.’ De moeheid slaat aan het begin van de avond toe als we bij garage Anatol ter hoogte van Parijs nog steeds staan te wachten op onze auto die wordt gerepareerd. Je leest het goed, ik begin mijn blog met autopech. Niet het leukste deel van de vakantie, maar dan hebben we dat maar gehad. Om 19.30 uur hadden we al lang en breed aan een glas wijn willen zitten, maar in plaats daarvan rijden we op een verlaten Franse snelweg die na een flinke stortbui compleet is ondergelopen. Bij Orléans houden we het voor gezien en overnachten we in een Premiere Classe-hotel. ‘Handig. De badkamer is zo klein dat ik m’n tanden kan poetsen terwijl ik onder de douche sta’, zegt Frans lacherig. Gauw slapen en morgen op tijd richting Le Bugue, waar we na zes uur rijden aankomen.

Bienvenue á Le Bugue!

Bij aankomst op camping St. Avit Loisirs  in de Dordogne lopen we meteen tegen de openingstijden van de receptie aan. De Fransen zijn nogal gesteld op hun lunchbreak, wat inhoudt dat de receptie tussen 12.00 uur en 14.00 uur gesloten is. Balen, maar we besluiten onze tijd nuttig te besteden en gaan het dorp in om boodschappen te doen. Binnen een straal van pak ‘m beet 3 kilometer vind je een Intermarché, Aldi en Lidl. Genoeg keuze dus. Na de boodschappen is het nog steeds geen 14.00 uur en dus verkennen we snel het dorp. Bij Café de l’union op de Rue de Paris in Le Bugue trakteren we onszelf op een ijskoud biertje. Na de alcoholische versnapering rijden we naar de camping. Bij de receptie worden we uitermate vriendelijk ontvangen.

De receptioniste verwijst ons door naar de receptie van Eurocamp, waar de Nederlandse Kim ons verwelkomt. Na een praatje vertelt ze waar we onze accommodatie kunnen vinden. Op de weg ernaartoe ontdekken we meteen de camping. St. Avit Loisirs is een vijfsterren camping en ligt in een prachtige groene omgeving. Als je aan de rand van de camping zit ben je écht een mazzelaar. Daar kijk je namelijk uit over een uitgestrekt landschap waar je zo nu en dan wordt getrakteerd op een prachtige zonsondergang.

We verblijven deze week in de Aspect, een stacaravan van 40 m2 groot en met drie slaapkamers. Pluspunt is het grote tweepersoonsbed in de ouderslaapkamer. Het bed is 160×200. Redelijk standaard zou je zeggen, maar tijdens onze eerdere verblijven in de Classic (een kleinere stacaravan) in Italië waren de bedden een stuk kleiner. Overigens vond ik het bed te hard, maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Verder vind je in deze luxe stacaravan alles wat je nodig hebt voor een onbezorgde vakantie. We ploffen neer op de ligbedden op de veranda, die behoorlijk groot is. Wel had er iets meer ruimte tussen de stacaravans mogen zitten. Als je van de veranda het trappetje afloopt, kijk je vrijwel meteen in de badkamer van de buren. De locatie van onze stacaravan is perfect: we hebben de hele dag zon. Mocht het te warm worden, dan kun je alsnog op de veranda blijven zitten. Eurocamp is namelijk zo slim geweest om een zonwerend doek erboven te spannen. Top!

Beynac-et-Cazenac

Tijdens onze vakanties hebben we enkele tradities. Zo is Frans altijd degene die ‘s ochtends het brood haalt en ik dek de tafel. Bij de campingwinkel kun je van alles voor het ontbijt halen: versgebakken stokbrood, chocoladebroodjes en croissants. Na een lekker ontbijt gaan we op pad en komen na 40 minuten aan in Beynac-et-Cazenac. Via mooie kronkelweggetjes bereik je deze wonderschone plaats, waar bovenop de top een prachtig kasteel staat. Bij aankomst besluiten we eerst een tocht over de Dordogne te maken. Met Cabarres de Beynac verken je binnen 50 minuten de omgeving per boot onder leiding van een Franssprekende gids. Schroom niet om te vragen om een Nederlandse vertaling op papier. Na de boottocht verplaatsen we ons via steile paden richting het Chateau de Beynac, een historisch monument uit 1238.

Rond lunchtijd komen we op de top aan, waar we besluiten een pauze in te lassen bij Le Donjon. Een lunch op deze locatie is waarschijnlijk niet het goedkoopst, maar wij hebben het er wel voor over. Net als de locals drinken we tijdens onze lunch een goed glas wijn. Op de kaart vind je wijnen van Bergerac, Cahors en Monbazillac met het keurmerk AOC (Appellation d’Origine Controlée). Deze wijnen komen van ’s werelds beste wijngaarden. Na de lunch kopen we kaartjes voor het Chateau de Beynac. Je kan het kasteel onder leiding van een gids verkennen, maar ook op eigen houtje. Wij kiezen voor het laatste. Wanneer je de toegangspoort passeert, heb je vanaf het startpunt al een adembenemend uitzicht over de Dordogne. Dat belooft veel goeds voor het eindpunt. Leuk weetje: de film ‘Jeanne d’Arc’ is in en rond dit kasteel opgenomen.

Van lokale markt tot middeleeuws dorp

Op dinsdagochtend is in Le Bugue de wekelijkse markt. Voor de echte francofiel dè plek om je versgebakken brood en kaas te kopen. Verschilt het verder heel erg van de Nederlandse markt? Nee, maar het is hoe dan ook leuk om te zien hoe zo’n stadje transformeert tijdens de wekelijkse markt. Ondanks dat mensen uit onze omgeving deze markt aanraden, zijn wij er vrij snel op uitgekeken. Met de auto rijden we daarom richting het plaatsje Belvès, op een half uur van Le Bugue. Dit plaatsje is typerend door haar middeleeuwse markthal op het plein, kleine middeleeuwse straatjes en een prachtig uitzicht over de omgeving. Een leuk stadje om even doorheen te lopen en wat plaatjes te schieten.

Na ons bezoek aan Belvès rijden we door naar de volgende bestemming. Via een prachtig groen landschap bereiken we na een halfuur een van de mooiste plaatsen uit de omgeving: Domme. Het stadje, dat 150 meter boven de Dordogne ligt, heeft een ommuurde vesting waar nog drie originele stadspoorten bewaard zijn gebleven. Het is een van ‘le plus beaux villages de France’, oftewel: dit is er een die je moet zien. Lunchen terwijl je van het uitzicht geniet kan bijvoorbeeld bij Le Belvedère, maar een broodje van de lokale bakker is minstens net zo lekker. Wij haalden een broodje bij Sodi, op de kruising van Rue Geoffroy de Vivans en Grand Rue.

Na ons bezoek aan Domme gaan we terug naar de camping, waar we aan het zwembad genieten van de laatste zonnestralen van de week. In de Dordogne kan het zonovergoten weer zijn, maar eerlijk is eerlijk: het is er ook niet voor niets zo groen. Onder het genot van een verkoelend biertje genieten we nog even verder. Ook zin in een biertje of verse jus d’orange op het terras van de camping? Ga dan tussen 18.00 uur en 18.30 uur naar de bar. Op St. Avit Loisirs is het dan namelijk ‘Happy Half Hour’ en krijg je twee drankjes voor de prijs van één. We blijven tenslotte toch Nederlanders. We sluiten de dag af met mosselen die we koken in Franse witte wijn.

Grotten spotten

Het weerbericht: regen. Geen zorgen, ook met dit weer kun je een hoop leuks beleven in de Dordogne. Op zo’n twintig minuten ligt Gouffre de Proumeyssac, een grot waar je prachtige stalagmieten en stalactieten kunt bewonderen. Als we de kaartjes kopen wordt ons een lichtshow beloofd, maar die valt tegen. Op wat lichten na die aan en uit gaan terwijl er muziek klinkt, is het niet heel bijzonder. De grot zelf is prachtig. Ik verbaas me er dan ook over dat de natuur in staat is om zoiets moois te ontwikkelen. Ook in Le Buisson de Cadouin, dat op een halfuurtje van de camping ligt, kun je een grot bekijken. In Grottes de Maxange loop je als het ware door een grottenstelsel, terwijl Gouffre de Proumeyssac meer een hoge grot is. Tijdens de tour gaat er een Franstalige gids mee die af en toe wat in het Engels vertelt. Bij Gouffre de Proumeyssac krijg je een Nederlandse audiotour, maar vraag bij de balie van Grottes de Maxange om de Nederlandse vertaling. Die krijg je op papier mee. Neem wel een vest of een jas mee als je een van de grotten gaat bekijken, ook al is het lekker weer. In een grot is het namelijk niet veel warmer dan een graad of 8.

Maison Forte de Reignac, een kasteel in een rots

Ben je gek op geschiedenis? Ga dan vooral naar Maison Forte de Reignac, een kasteel tussen de rotsen dat in 1386 is gebouwd. Voor zowel jong en oud is dit een erg leuke locatie om naartoe te gaan, ook als het slecht weer is. Ook hier zijn de Fransen goed ingespeeld op toeristen, want we krijgen meteen een Nederlandse rondleiding in onze handen gedrukt. Vanaf de buitenkant besef je niet hoe groot het aan de binnenkant is, maar hier kom je snel genoeg achter als je alle ruimtes bezoekt en je een hoop te weten komt over de geschiedenis. Het bijzondere aan het kasteel is dat het helemaal in de rots is gebouwd, op de voorkant na. De unieke ligging zorgt ervoor dat het goed te verdedigen was en dat het voor potentiële vijanden moeilijk was om het kasteel binnen te dringen.

Au revoir!

Tijdens ons verblijf op St. Avit Loisirs begin mei was het vrij rustig. Op een paar Britten, Fransen en een enkele Zwitser na was het vrijwel leeg. Dat was jammer, maar dat lag hoogstwaarschijnlijk aan het feit dat ons verblijf net buiten de meivakantie viel. Leuk was dat we uit vrijwel alle ligbedden bij de drie zwembaden konden kiezen, haha. Iets minder enthousiast zijn we over de afstanden. Om alleen al bij een supermarkt te komen, ben je vanaf de camping zeker een kwartier met de auto onderweg. Fietsen kan natuurlijk ook, al is dat niet aan te raden om met kinderen te doen. Daarvoor zijn de wegen te smal.

We hebben volop genoten op deze prachtige camping in de Dordgne en komen hier graag nog een keer terug! En dan bestellen we voor de hele week goed weer ?

 

Charlotte
Hoi! Ik ben Charlotte Ellerman (27) en ik woon in Leiden. In het dagelijks leven ben ik online communicatiespecialist bij de rechtbank Noord-Holland. Daar houd ik me vooral bezig met tekst en video. Samen met mijn vriend Frans ben ik zo ongeveer iedere zomer in Italië te vinden, maar voor Eurocamp gingen we deze keer op pad in Frankrijk. In mijn blog beschrijf ik al het moois wat de Dordogne te bieden heeft, en dat is een hoop! Veel leesplezier!


Dit bericht is 10279 keer gelezen.